RDAM

Bij RTV N-H zie ik een item over de bekende I AMsterdam letters die bij de Bosbaan staan. Officieel is dat namelijk Amstelveens grondgebied. De reporter doet z’n best om bij mensen verontwaardigde reacties te ontlokken. Gelukkig lukt dat niet echt.
De succesvolle marketingcampagne heeft natuurlijk ook een positief effect op de gemeenten om de stad heen. Zo is het vanzelfsprekend dat je in Volendam in de vele souvenirwinkeltjes vooral Amsterdamprullaria kan kopen.

In Engeland maken ze het veel bonter. Ik weet dat het bijvoorbeeld in Manchester makkelijker is om een ansichtkaart van Londen te vinden dan een van de stad zelf. Dat gaat wat ver. Het ligt bijna zover als Parijs van ons.

Het lijkt me sterk dat er in Groningen en Maastricht veel Amsterdamse souvenirs te vinden zijn. Maar als dat in Amstelveen niet het geval zou zijn, zou ik dat nog veel  vreemder vinden.

Her en der valt te lezen dat Lonely Planet Amsterdam, na San Fransico, heeft benoemd als beste wereldstad voor toeristen. Het verbaast me niks. Hoewel de twee steden niet meer de vrijheid uitstralen die ze in de jaren negentig hadden, wordt het er nog wel als erg tolerant beschouwd. Een belangrijke eigenschap om je ergens snel thuis te voelen. Dat het ook (of daardoor) twee prachtige steden zijn, met een rijk cultureel leven, maakt de erkenning van de Reisgidsreus compleet.

Ik moet ook gelijk aan een recent onderzoek denken waaruit blijkt dat hoewel Expats hier graag wonen, ze ook heel veel moeite hebben om Nederlandse mensen in hun sociale leven te betrekken. Die tolerantie moet dus gedeeltelijk schijn zijn. Er heerst hier meer een elkaar-met-rust-laten mentaliteit. Als ik mijn cynische  kant toelaat, zou ik dit ook onverschilligheid kunnen noemen.

Als toerist, die hier hooguit een paar dagen is, best prettig. Je voelt je vrij en uiteraard zijn we hier net zo bereid als in de rest van de wereld mensen de weg te wijzen en ook een oppervlakkig praatje zit er wel in. Als je hier gaat wonen blijkt de volksaard dan toch wat anders te zijn. Hier integreren is erg moeilijk, dat is inmiddels wel duidelijk..

Ik wil hier overigens niet mee zeggen dat Amsterdam geen leuke stad is om te wonen. Integendeel. Voor mij persoonlijk staat Mokum wat dat betreft zelfs veruit op nummer een. Ik hoop alleen niet dat prachtige erkenning het averechtse effect gaat hebben dat de realiteit uit het oog verloren wordt.

Vaak als ik hier Amerikaanse toeristen of expats zie, vraag ik me af wat zij bijvoorbeeld van onze beroerde service in horeca-gelegenheden en onze zesjescultuur moeten denken. Gelukkig zien buitenstaanders hier ook veel positieve zaken. Op een travelblog op Huffingtonpost.com haalt Erin Farbertien zaken naar boven die Amerikanen van Nederlanders zouden kunnen leren.

Bij collega reclamewereld.blog.nl zie ik een hilarische post over hoe de KLM en Amsterdam in China worden aangeprezen tegenwoordig. Dat gebeurt dus met de hulp van Nijntje. Die is er immens populair. Bij het zien van onderstaand filmpje moet ik meteen erg lachen. Wat een raar volk die Chinezen schiet er door me heen. Dat ze zo infantiel toegesproken willen worden.

Maar dan schiet Yvon Jaspers, gisteravond bij Boer zoekt Vrouw, me te binnen. Voor het zoveelste seizoen voor een miljoenenpubliek boeren toesprekend alsof ze nog drie moeten worden. En ik besef dat we misschien toch niet zo heel erg anders zijn dan die Chinezen.

Hier het oorspronkelijke blog van recamewereld.blog.nl

En hier het filmpje:

Met dit warme weer trekken veel mensen de stad uit om naar het strand te gaan. Helemaal niet nodig natuurlijk. We hebben hier stadstranden zat. Op Dichtbij.nl vind ik een mooie kaart die goed aangeeft waar ze ook alweer allemaal te vinden zijn. Klik hier om het te zien

Amsterdam is al sinds jaar en dag immens populair bij buitenlandse toeristen: wie een bezoekje aan Nederland brengt, brengt een bezoekje aan Amsterdam. Begrijpelijk uiteraard, want wat is er nou níet leuk aan onze eigen hoofdstad? Dat Amsterdam een populaire bestemming is, blijkt niet alleen uit de toeristenaantallen. Ook bij werknemers (wereldwijd) staat de stad hoog op de lijst van populaire steden. Vacaturesite StepStone bracht onlangs de resultaten van een onderzoek naar buiten over de populairste steden om in te werken. En dat maakte me trots, want Amsterdam staat op de 23e plaats!  Lees verder

Ik fietste vanochtend langs Madame Tussauds. De dag was nog maar net begonnen en er stond al een immense rij. Op een doodgewone maandag dus. Wat ging er door die mensen heen? Stonden ze nou echt te trappelen om al die replica’s te zien van mensen die ze niet persoonlijk kennen? (Of zou  de moeder van David Beckman zich ook wel eens tussen zo’n menigte begeven? Dat ze de echte versie al zo lang niet heeft gezien, dat ze met een waxzoon genoegen neemt.)

Er was overigens van geen enkel gezicht in de rij enthousiasme te lezen. Het leek er op dat aan talloze hotelontbijttafeltjes  in diverse talen “dan maar Lees verder

Ik ben even naar de nieuwe Starbucks aan het Rembrandtplein geweest. Conceptstore. Grootste van Europa. Termen die me al wekenlang  via diverse media- en sociale kanalen bereiken.
Het zag er inderdaad aardig uit. Wat me er vooral opviel was dat ik kennelijk nog nooit bij een Starbucksfiliaal ben geweest. Dat er  na mijn bestelling gelijk om mijn naam werd gevraagd, overviel me namelijk compleet.

‘Gaat je niks aan’, dacht ik. ‘Tom’, zei ik (terwijl ik helemaal niet zo heet).

Het idee begrijp ik. Je eigen naam horen bij het in ontvangst nemen van koffie is persoonlijk, huiselijk. Mij schrikt het af. Er zijn momenten in mijn leven dat ik mijn anonimiteit koester. En aangezien dit Starbucksfiliaal nooit mijn buurtkroeg zal worden – hoe hard het zijn best ook doet, dat moet gezegd – koester ik er mijn anoniem zijn enorm.

Maar zoals gezegd, het is geen slechte plek om een kop koffie te drinken. Helaas zal ik er niet meer alleen naartoe kunnen gaan. Iemand anders zal de bestelling moeten doen.
Of zullen de medewerkers vanaf nu bij mijn binnenkomst gelijk Tom op het mokplakkertje schrijven? Dat zou best eng zijn. Toch zou ik het namenconcept in dat geval direct koesteren.

Via Parool.nl ben ik op de hoogte van een site van een Amerikaan die ruim een uur op een terrasje aan de Nieuwmarkt heeft gezeten om alleen maar foto’s van fietsers te maken. Heel leerzaam. Hij geeft namelijk ook geschreven commentaar.

Het is moeilijk om op je eigen cultuur te reflecteren. Objectiviteit is onmogelijk. Buitenstaanders kunnen veel beter over ons oordelen. Bekijk hier de fascinerende bevindingen van deze toerist/antropoloog. 

Het zeer luxe hotel heeft 129 kamers variërend in prijsklasse van 325 tot 5.000 euro per nacht. In het stuk van verslaggever Lees verder