Watersnood in 1809

Op de zestigste verjaardag van de watersnoodramp van 1953 lees ik op Parool.nl een artikel over het overstromingsgevaar voor Amsterdam. ‘Dreiging water in en rond Amsterdam reëel’.

Het is natuurlijk bezopen dat we hier met z’n allen nog wonen. In een moeras onder de zeespiegel. Het was niet vreemd geweest als voorouders enkele eeuwen geleden de moed om de voeten droog te houden hadden verloren. Massaal waren geëmigreerd. Ik had het begrepen. Waren wij nu Duits, Frans of iets Scandinavisch of zo.
Het stukje van het huidige Nederland dat het had overleefd, in het Lees verder

Amsterdams wild

Artis bestaat 175 jaar. En daar doen ze van alles aan om het te vieren. Maar wat ik me al een tijdje afvraag is of zo’n negentiende-eeuwse stadsdierentuin wel iets is om trots op te zijn. Die paar keer dat ik er nog na mijn kindertijd ben geweest, voelde ik me er nooit prettig. Vooral met de roofdieren in die kleine hokken krijg ik direct medelijden.

Nu kan ik er naast zitten. Dieren die in gevangenschap geboren zijn, kun je ongetwijfeld niet meer met soortgenoten in savannes en oerwouden vergelijken. De beesten worden ongetwijfeld met liefde verzorgd.
Maar waarom Lees verder

Oosterpark niet langer parkietenpark lees ik hier. In het artikel vraagt de schrijver zich af waar ze heen zijn, want het is duidelijk dat ze zich prima kunnen handhaven in een stedelijke omgeving.

Zelf woon ik dicht bij het Vondelpark. Er is haast geen dag dat ik er niet doorheen fiets. De halsbandparkieten zijn er natuurlijk al jaren vaste bewoners, maar het valt me op dat er de laatste tijd meer lijken te zijn. Ook in de binnentuinen bij me achter zie er er steeds meer. Ze geven Amsterdam-Oudwest iets subtropisch. Nog altijd erg bijzonder.

Net vond de jaarlijkse aardbeving op de voordeurmat weer plaats. Zes dikke telefoongidsen gaven zich over aan de zwaartekracht.

Ik vind dat behoorlijk belachelijk. Diep in de vorige eeuw was iedereen nog heel blij met dit jaarlijkse ‘cadeau’. Inmiddels zijn er nog maar weinig mensen die de dingen raadplegen, lijkt me. Waarom inventariseert de KPN niet eerst wie nog zit te wachten op die telefoonnummers? Die zoeken we tegenwoordig in drie tellen een stuk milieuvriendelijker op.

Zeker in Amsterdam is het absurd. Iedereen krijgt hier door de vele adressen namelijk twee dikke boeken. Nog een geluk dat de dienstdoende postbode bij ons de deurbellen niet eerst heeft geteld. Die zes oude stukken woud omgevormd tot zinloze data, hadden er namelijk acht moet zijn. Of zou het een stil protest zijn geweest?

Het Vondelpark heeft vanaf vandaag een nieuwe bewoner, de Vondelkabouter. Als gastheer heeft hij één simpele boodschap: laat het park schoon achter. Het sympathieke kleine rode mannetje moet stadsdeel Zuid helpen om het uit de hand lopende zwerfvuil tegen te gaan.
Het project is bedacht door reclamebureau Kesselskramer en de kabouter is een ontwerp van de Amsterdamse kunstenaar Parra.

Je kan op twitter en facebook ook echt vrienden worden met de kabouter. Joehoe.

Amsterdam, met al dat water, die parken, bomen en het Amsterdamse Bos kan natuurlijk niet achter blijven. Er valt genoeg te beplakken. Teveel om allemaal op te sommen, maar hier een kleine selectie:

Bos en Lommer, Riverenbuurt met de Maasstraat, Rijnstraat, Scheldestraat en al die andere rivierstraatnamen , Krom Boomsloot, Waddenweg, Azaleastraat, Hortensiastraat, Andries Snoekstraat, Sloten, Wolvenstraat, Berenstraat, Reestraat, enz, enz, enz…

Fantastische actie, want nergens kun je om de natuur heen, ook niet in de stad.

Via Het Parool verneem ik dat Park Schinkeleilanden de Groene Stad Award 2011 wint. De naam van het park zegt me eerlijk gezegd niets, maar de ondersteunende foto toont één van mijn favoriete stukjes stad.

Als ik naar het Amsterdamse Bos fiets, zorg ik altijd dat ik er langs kom. Tussen het oude Haarlemmermeerstation en de tramremise aan de Havenstraat ligt een wat verborgen toegang tot een paradijselijk stukje Amsterdam. Je fietst er tussen aan de ene kant de vrijbuiters-woonboten in de Schinkel en de frisse nieuwbouw van de Stadionbuurt aan de andere.

Langs het idyllische spoor Lees verder

Bij Amsterdam denk je niet meteen aan weilanden, bossen en meren. Toch maken die ook deel van de stad. Vanuit alle hoeken loopt onze hoofdstad over in prachtige natuur. Vanuit het centrum duurt dat in westelijke richting wel even, maar naar het Noorden bijvoorbeeld fiets je binnen vijftien minuten tussen de weilanden.

Amsterdamse natuur
Column over fietstocht naar Marken
Fietsroutes rond Amsterdam