Laat het snel 1 mei zijn

Republiek Amsterdam

Net heeft de burgemeester op een persconferentie duidelijk gemaakt hoe 30 april er dit jaar zo’n beetje uit gaat zien. Ik vind het allemaal prima. Hoewel ik niet koningsgezind ben, ben ik ook geen echte  republikein. Ze doen maar. Veel macht hebben ze niet meer. Het enige wat ze nog kunnen, is een nationaal bindmiddel proberen te zijn. Van dit soort gelegenheden moeten ze het dus hebben.

Toch wringt er iets bij me. Ik voel lichte opstandigheid bij het horen van termen als koningsvaart, koningsbal en oranjeplein. In Amsterdam dus. Het gaat me allemaal wat ver. Wat hebben ze hier ooit betekend?

De namen van de hoofdgrachten vertellen ons al genoeg. Toen ze werden aangelegd werd de allerbelangrijkste logischerwijs Herengracht genoemd. Het grote succes van deze stad is namelijk te danken aan handelaren/heren uit de gouden tijd van de Republiek. Mannen die ook de stad regeerden. Hun stadhuis op de Dam was een wereldwonder. Dat tegenwoordig een paleis noemen is ergens een schoffering.
De vrouw van Lodewijk Napoleon wilde wat later in de geschiedenis niet in Den Haag wonen en nam het min of meer in beslag. Dat de Keizersgracht een iets minder gewichtig woonadres is, heeft verder dus geen uitleg nodig. Om over de buitenwijk Prinsengracht maar te zwijgen.

Gisteren ging het bij het geweldige programma De Gouden Eeuw toevallig over de marine. Er werd verteld over Michiel de Ruiters glorietocht naar Chatham, waar hij het vlaggenschip van de Engelse vloot wist te bemachtigen. Een deel van de spiegel (achterkant) hiervan hangt nog altijd in het Rijksmuseum. Althans dat is de bedoeling.

Op tv zag ik onze kroonprins het ding doodleuk met allemaal bombarie naar Engeland begeleiden voor een tentoonstelling aldaar. Een Oranje die een trofee uit de gouden eeuw van de Republiek naar de toenmalige vijand brengt. Het moet niet gekker worden.

Nu is er in deze stad eind april dus een feestje rondom een koningshuis dat hier nog geen tweehonderd jaar wat te zeggen heeft. In het jaar dat de grachten precies vierhonderd jaar bestaan. Het klopt ergens niet.
Met een geboortejaar ergens aan het eind van de twintigste eeuw stel ik me uiteraard behoorlijk aan. Toch lijkt die handelsgeest en al die bedrijvigheid rond het geboortejaar van de grachten beter bij deze stad te passen, dan het gedwee onder een koningshuis leven.

Uit protest zal ik het Museumplein gewoon Museumplein blijven noemen. Niet Oranjeplein zoals Van der Laan het wil. Ook zal ik daar op 30 april niet te vinden zijn, om op grote schermen te kijken naar het gebeuren op de Dam, in en rondom het stadhuis.

Lees ook:‘Amsterdam 2013!’ Lees: u kunt beter in 2014 komen
Lees ook:Als we goed herdenken, kan een Duits fregat in Amsterdam geen enkel probleem zijn
Lees ook:Schreeuw om minder royaltynieuws
Lees ook:Jan Vertonghen bevestigt wat ik al jaren dacht: hij is een echte Amsterdammer
Lees ook:30 april

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>