Met Fabiola sterft een stukje Amsterdam

van wikipedia

Mijn time-line op zowel Facebook als Twitter vult zich vandaag met het bericht dat levend kunstwerk Fabiola is overleden. Al dat medeleven verbaast me niets. De bekendste vrije vogel van de stad was jaren een prachtig excentrieke ambassadeur voor ons uitgaans-, demonstratie- en evenementenleven. Met Fabiola sterft een stukje Amsterdam.

Volgens mij is onze bewondering en ons verdriet na dit verlies voor een deel gestoeld op een gezonde vorm van jaloezie. Fabiola confronteerde ons als paradijsvogel met onze eigen uniformiteit. Hij – of zij – had lef, en absolute schijt aan wat mensen er van zouden vinden.

Ze was ook zeker niet aaibaar. De vele keren dat ik hem in clubs, bij demonstraties of gewoon in de stad tegenkwam had ik nooit de neiging om een praatje te maken. Het was ook ergens een arrogante aandachttrekker. Maar daar lag ook haar kracht. Je accepteerde het. Het past ook zo bij deze stad.

Gemaakt en ook weer niet. Man maar vrouw. Arrogant maar populair. Fabiola is als paradijsvogel in geen hokje te vangen. Ze zet juist alle hokjes open. Een leven zoals het eigenlijk niet kan. Er is een stukje Amsterdam gestorven. Rust zacht.

Lees ook:Fabiola haalt bij De rijdende rechter alles uit de kast
Lees ook:AT5 wordt gesteund door vele Amsterdammers
Lees ook:Fabiola spotten
Lees ook:Is verkeersbordenkunst strafbaar?
Lees ook:Grote Belgische prijs voor Amsterdamse

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>