Gezien bij The Movies: Sicario, heerlijk nare film

CinevilleSicario is een heerlijk nare film. Hoewel dit helemaal geen vertoning is waar ik vrijwillig heen zou gaan – pure groepsdruk bracht me hier -, heb ik me prima vermaakt. Of liever: heb ik me lekker onder laten dompelen in narigheid.

In veel opzichten was het wel de kutfilm die ik verwachtte. Verhaaltje over drugsgedoe. Overdreven veel geschiet. Machodingetjes met geblindeerde ramen, teenslippers en stoïcijnse blikken. Toch waren er voldoende zaken die dit genre overstegen.

Niets in het verhaal wordt beter, niets ook helderder. In honderdtwintig minuten word je almaar in een zwarter gat getrokken. Het gebruikelijke FBI/CIA/vagebonden-puzzeltje wordt alleen maar warriger.

Zwartgallig
Dat het nooit meer goed komt met drugskartels vermoedde ik al, maar na Sicario lijkt niets in het leven ooit nog op z’n pootjes te kunnen komen. Een gevoel waar ik – noem me zwartgallig – graag mee uit een bioscoopzaal vertrek.

Verder is er geen karakter waar ik enig medelijden mee krijg. Niemand in de zaal zal moeite hebben gehad om het vocht achter de ogen te houden. Je ziet de hele film de warme band tussen een kind en zijn vader, aan het onfortuinlijke eind krijg je echter niet meer medelijden dan met een Romein die door Obelix onder handen wordt genomen.

Wel groeit je medelijden in twee uur met de gehele mensheid. Ook geen geringe prestatie.

Lees ook:Gezien bij De Hallen: Straight outta Compton
Lees ook:Melkweg breidt uit
Lees ook:Gezien bij Filmhallen: J. Kessels
Lees ook:Ajaxnieuws begint flink te irriteren
Lees ook:Is Artis niet veel te oud?

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>