Authentiek uitgescholden door FC Utrechtalliantie in de Domstad

van www.bezoek-utrecht.nl

van www.bezoek-utrecht.nl

Zaterdagmiddag werden een vriend en  ik op het Janskerkhof in Utrecht door een groepje beschonken Britten – type ruwe bolster blanke pit – liederlijk uitgescholden. Uit volle borst scandeerden ze de meest vuige taal. Ik genoot. Mijn vriendin keek van een afstandje toe en  snapte er niks van. Terwijl ik haar toch het een en ander bijgebracht dacht te hebben over voetbalcultuur.

We liepen richting Utrecht CS, toen ik uit een ooghoek wat vlaggen aan een kroeg zag hangen die overduidelijk van fanatieke clubaanhangers waren. Op de automatische piloot liep ik naar de dichtstbijzijnde supporter en vroeg wat er aan de hand was. Het bleek dat verschillende Britse groeperingen van clubs met een band met FC Utrecht er het weekend waren om samen op zondag FC Utrecht – ADO Den Haag in de Nieuwe Galgenwaard bij te wonen.

Leuke lui, die het duidelijk naar hun zin hadden, daar bleven we dus even bij hangen. Uiteraard kwam op een gegeven moment de onvermijdelijke vraag. “Welk team support je zelf?” Ik wist dat mijn antwoord het minst handige was voor deze situatie, maar ik ging daar verder niet omheen draaien.

“Ajax.”

Ik wist niet dat een schuchter fluisterantwoord zo ver kon reiken. Dat de vrager het hard over het plein na-echode hielp niet bepaald mee. Voor ik het wist stonden tientallen aangeschoten lui, die onmogelijk in veel schoonmoeders-top-tienen konden staan, ons uit te schelden. Althans, dat deden de woorden vermoeden. De melodie had meer iets van gepassioneerde samenzang. Dit deden ze duidelijk niet voor het eerst.

Ook ik kende de situatie al goed en genoot er met volle teugen van. Ik wist waar ik was en liet me niet provoceren, het was hun terrein, ik kon niet anders dan het over me heen laten komen. Je verlies nemen hoeft niet perse heel erg te zijn. Zij kennen de regels en ik ook.

Voor dit stukje wel jammer. Nu is het gewoon een standaard voetbalsupporteranekdote die elk weekend door tienduizenden wordt beleefd. Helaas geen vechtpartijen, geen bushokjes die sneuvelden, geen ingrijpen van de sterke arm. Dat gebeurt dan ook haast nooit, maar gek genoeg haalt dat dan wél meteen tv, radio en krant. Bepaalt het vervolgens de publieke opinie en al te vaak ook nog overheidsbeleid. En op de bank thuis blijft voetbal: beelden van wedstrijden, gelul daarover en heel (tegenwoordig nog maar heel heel) af en toe wat supportersgeknok.

Wij liepen met een grote glimlach na een tijdje verder, vriendschappelijk hadden we met enige scheldwoorden, omhelzingen en gedol afscheid genomen. De rivaliteit-, maar vooral de liefde voor supporterschap was weer versterkt. Mijn vriendin was nog wat verbijsterd, maar ik geloof ook dat ze mijn rare hobby nu een heel klein beetje beter begrijpt. Zoiets mag best in de krant, maar dat zal uiteraard niet gebeuren.

Lees ook:Als Utrecht het nieuwe Amsterdam is, dan is Oldenzaal dat ook
Lees ook:Antwoord op een tweet over Zwarte Piet
Lees ook:Ajax – Feyenoord kijken aan de Eindhovense Coolsingel
Lees ook:IJsselmeervogels uit, altijd lachen
Lees ook:Ongeregeldheden rond FC Utrecht – Ajax leveren inspirerend materiaal

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>