Op Parool.nl lees ik dat John de Wolf bij een of andere lancering van een blad, werd aangekondigd als mister Ajax. Redelijk onnozel van de presentatrice natuurlijk. Aan de andere kant is het ook fantastische publiciteit. Ik had er bijvoorbeeld anders nooit over geschreven.

Misschien ook handig om John de Wolf de glazen buskoepel achter Amsterdam CS alvast te laten openen. Dat het nog niet af is, is voor deze stunt juist fantastisch. Hij zal toch alleen maar geïnteresseerd zijn in de letters RDAM.

C(H)OEURS: opening van het Festival

Het Holland Festival staat weer voor de deur. Van 1 tot en met 28 juni kun je weer… tja, wat kun je er eigenlijk niet zien? Het festival is door de veelzijdigheid moeilijk in een paar woorden te omschrijven. Podiumkunsten staat er dan ook op het 287 pagina’s tellende programmabooekje.

Lastig om zo’n veelzijdig Festival aan de man te brengen. Op de site van het HF valt mijn oog gelijk op een hele tactische zet.  AANVANG MACBETH OP 13 JUNI VERVROEGD VANWEGE VOETBAL, zie ik namelijk direct staan. Het is dan de dag van Nederland-Duitsland. Een wedstrijd die je dus na de voorstelling in de prachtige Rabozaal van de Stadsschouwburg kunt zien.

MacBeth en een potje voetbal, mooier wordt het leven naar smaak niet.

Hier het hele programma van het festival (succes)

Op Parool.nl lees ik dat vannacht De Nederlandse Bank uit protest door de ‘Amsterdamse boefjes’ met verfbommen is bekogeld. Een zinloze actie, want het gebouw heeft zich hier vanaf dag een al tegen bewapend. Het is namelijk onmogelijk om het gedrocht aan het Frederiksplein nog lelijker te maken.

Nu de zomer lijkt aangebroken en de parken gevuld zijn met enkel goede zin, lijkt het leven stukken lichtvoetiger. En dan lees ik via parool.nl ook nog eens de kop: ‘Spinvis, Jeugd van Tegenwoordig en Giovanca treden op in Artis’. Zoveel lichtheid, het wordt me bijna te veel.

De ZOOmeravonden in Artis komen er dus weer aan. Meer hierover op de (zeer overzichtelijke) website van Artis.
Mensen, ik heb zo’n vermoeden dat de zomer is begonnen.

Stoeltje 63, thuis bij Ajax

Stoeltje 63: Leeg
(Mijn column voor Ajaxlife.nl)

Bayern München – Nederland gaf prima het niemandsland weer waar ik me op voetbalgebied in begeef. Een club tegen een land. Voelt toch alsof je spaghetti met vla gaat zitten eten. Allebei wel lekker, maar geen goede combinatie.

Ik had de wedstrijd wel aanstaan, maar was continu met andere dingen bezig. Echt gezien heb ik het dus niet. Het boeide niet. Gelukkig zag ik de aftrap van de tweede helft tussen Siem en zijn broer wel. Toch nog een jongensboekelement in de wedstrijd.

Het schijnt dus dat het EK er aankomt. Raar. Ik voel het nog niet. Wat is het leven soms toch meedogenloos. De twee seizoenen na het vorige grote interlandtoernooi waren te bizar spannend om zomaar in een keer los te kunnen laten. Moet ik Lees verder

Het moment dat Van der Laan zijn zegje deed tijdens de Ajaxhuldiging deed me wel wat. Burgemeesters worden tijdens dit soort bijeenkomsten uitgefloten, dat hoort er nou eenmaal bij. Dat het dit keer wel heel snerpend was, vanwege de verbanning van het Museumplein naar de Bijlmer, is hooguit een bekrachtiging van deze traditie.

Nieuw was de reactie van Eberhard van der Laan. Hij ging er op in. Normaal steekt de eerste burger zijn onverstaanbare riedeltje af en vertrekt weer. Niet Eberhard. Hij werd namelijk oprecht in zijn Ajaxhart geraakt.

“Ik had al wel een seizoenskaart toen jullie nog in pyjama naar Sesamstraat keken” zei hij. Niet eens zo’n sterke tekst, maar wel recht uit het hart. Je zag ook aan zijn lichaamstaal dat hij zijn innerlijke kleine gefrustreerde jongetje met moeite in bedwang kon houden. Mooi. Een prachtige spagaat van iemand die Ajacied maar vooral ook Amsterdammer is. Gek genoeg dus niet altijd verenigbaar.

Volg mijn Ajax alter ego Stoeltje 63 op Facebook

Stoeltje 63: Feestverlichting
(mijn column voor AjaxLife.nl)
Volg Stoeltje 63 op Facebook

De lichtknop die in de Arena pas bij de ereronde en het ‘We are the Champions’ om ging, was bij mij al sinds afgelopen zondag actief. Het zorgde ervoor dat ik deze wedstrijd nog een stuk minder objectief kon beschouwen dan ik normaal al doe. Elk balcontact van een speler in een Ajaxshirt werd door mijn spotlight een actie van een echte kampioen.

Achter mij zat een man nog ouderwets te zeuren op van alles. Alsof deze Ajax – VVV ergens in oktober werd afgewerkt. Knap. Mij lukte het nu even niet meer. Dat bij Christian Eriksen niet alles lukte, zag ik dan nog wel. Maar hee, ik weet al lang dat hij niet alles uit de kast haalt omdat hij gewoon het liefst bij Ajax blijft. De absolute topclub, die zijn talent verdient, moet maar even wachten.

Ismail Aissati en Siem de Jong waren lees verder bij AjaxLife.nl